Geschiedenis

Vluchtelingen in de Knel zet zich in voor de belangen van afgewezen  vluchtelingen. Haar inzet komt voort uit de ervaring dat vluchtelingen niet altijd een eerlijk proces hebben gehad, en uit de overtuiging dat juist zij niet aan hun lot mogen worden overgelaten.

Zonder het kleine begin in 1983, toen in een klooster aan de Hoogstraat in Eindhoven twee vluchtelingen, respectievelijk uit Bangladesh en Kongo  werden opgenomen, zou Vluchtelingen in de Knel misschien niet tot stand zijn gekomen.

Door het toenemend aantal mensen dat moest vluchten groeide de noodzaak van goed georganiseerde hulp aan hen. Deze kreeg in 1992 vorm in de oprichting van het Regionaal Samenwerkingsverband Vluchtelingen in de Knel: vrijwilligers uit verschillende afdelingen van VluchtelingenWerk, religieuzen, pastores en juristen. Later is dat samenwerkingsverband omgezet in een Stichting.

Elke zes weken kwam men bij elkaar. De agendapunten werden heel concreet ingevuld: hulp aan uitgeprocedeerden; het zoeken naar nieuwe opvangplekken; de nodige financiën; juridisch advies bij de herhaalde asielaanvragen; begeleiding naar en eventueel betaling voor medische zorg. Dit was allemaal mogelijk met de giften van Kerken en Congregaties en de geleidelijk groeiende donateurbijdragen.

Sindsdien heeft Vluchtelingen in de Knel zich ontwikkeld tot een stabiele factor in Eindhoven en omgeving voor de begeleiding van asielzoekers naar een nieuwe toekomst. Sinds enkele jaren geeft de stichting uitvoering aan de projecten Toekomstperspectief voor ex-AMA’s, de gemeentelijke Rechtmatigenopvang en Medische Zorgbemiddeling van de gemeente Eindhoven.