Bijna ingeburgerd… wordt ineens je vergunning ingetrokken!

Wanneer een vluchteling in Nederland een asielstatus krijgt, is dit de eerste keer altijd voor ‘bepaalde tijd’. Na vijf jaar moet een verlengingsaanvraag ingediend worden. Die verlenging wordt alleen toegekend als iemand geen gevaar is voor de openbare orde, nog steeds in Nederland verblijft én als de reden waarvoor die persoon asiel heeft gekregen nog steeds bestaat.

Deze laatstgenoemde vereiste zorgt ervoor dat de afgelopen jaren steeds meer vluchtelingen hun verblijfsvergunning ‘kwijtraken’. Een groot deel hiervan komt uit Irak of Libië. Zij kregen jaren geleden hun asielvergunning niet op grond van persoonlijke vrees voor vervolging (zoals etniciteit, geaardheid, sociale positie, politieke vervolging, etc.) maar op grond van de algemene slechte veiligheidssituatie in hun landen van herkomst. Op dit moment krijgen bijvoorbeeld mensen uit Syrië veelal op diezelfde grond een asielvergunning.

Inmiddels zijn delen van Irak en Libië door de Nederlandse regering ‘veilig’ verklaard, waardoor vergunningen ingetrokken of niet verlengd worden. Hierdoor belanden mensen die hun leven in Nederland hebben opgebouwd ineens op straat met het risico te worden uitgezet. Mensen die in Nederland gewerkt en gestudeerd hebben. Kinderen die in Nederland naar school zijn gegaan.  Ze moeten terug, want hun landen zijn ‘veilig’.

Irakezen kunnen gedeporteerd worden naar Bagdad omdat het als een veilig vestigingsalternatief wordt beschouwd. Burgers van Libië, een land waar drie regeringen met elkaar om de macht wedijveren, zouden veilig naar Tripoli of Benghazi kunnen. Het maakt daarbij niet uit of iemand uit die hoofdstad komt of uit een gebied waar het nog wel onveilig is – zoals Anbar of Ninewa in Irak, waar hevig gevochten wordt tussen regeringstroepen en rebellen.

Het is erg pijnlijk om deze groep mensen aan de balie te hebben. Velen van hen hebben zich nooit beseft dat de bescherming van de Nederlandse overheid dusdanig tijdelijk zou zijn. Sommigen zijn halsoverkop hun woning ontvlucht en hebben opnieuw alles achtergelaten omdat de vreemdelingenpolitie op de stoep stond om hen ‘naar huis’ te brengen.

Het Nederlandse asielbeleid is grillig en onvoorspelbaar. In het regeerakkoord staat het voornemen om een asielvergunning is eerste instantie voor drie jaar te gaan verlenen. Daarna kan men in aanmerking komen voor een vergunning voor nog eens twee jaar. Wie na deze twee tijdelijke verblijfsvergunningen nog steeds voldoet aan de eisen voor een vluchtelingenstatus krijgt een vergunning voor onbepaalde tijd.

Dit bericht is geplaatst in Actueel. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *